قرنطینه

ما در آشنایی سوگند خورده مان،
چون زائران ِ
               مشتاق ِ
                      دروازه های دور
راهی بجز رفتن و رفتن نداشتیم
در سرتاسر
            حیرتبار ِ
                         این رهگذارمان.

در تمام شب قدم می زدیم
                        و ماه،
در طلوع آسمانی شبانه ی خویش
پرنورتر می شد
و سایه های ما
               از هرکداممان
                              سیاه تر.

                                                                        عاشق .

پی نوشت:

- دلتنگم و خوشحال، نزدیک است....

- یک توصیه برای دوستانی که احیاناً موسیقی راک هم گوش میدن:
آهنگ Perfect Sence از راجر واترز رو گوش دادم، از آلبوم Flickering Flame . لذت فراوانی بردم.
این آهنگ ظاهراً در دو پارت متفاوت ساخته شده و قبلاً هم در آلبوم Amused To Death در سال ۱۹۹۲ اجرا شده. همخوان راجر واترز رو نمیدونم کیه؟ ولی هر کی هست تسلط بی نظیرش به حفظ فضای آهنگ، ستودنی ست.
من که گوش دادم، احساس کردم توی یه سالن بزرگ نشستم و دارم یه اپرای درست و حسابی می بینم. لذت دیدن فیلم رو به آدم میده.

- ضمناً، آلبوم Flickering Flame محصول سال ۲۰۰۲ است.

من،

          تو

                 و آینه

تکرار می کنیم

بازتاب نقره ای لحظه های بودن را

و در میانه ی قلبهای روشنمان

جز جای پای نور

         چیزی به یادگار

                  باقی نمی ماند.

                                                                                        عاشق .  

پی نوشت:

این پی نوشت، ادامه ی پی نوشت پست قبلی است:
- فیلم "ژنرال" ساخته ی جان بورمان است و برنده ی جایزه ی بهترین کارگردانی برای همین فیلم در جشنواره ی کن سال ۱۹۹۸ شده. این کارگردان قبلا همین جایزه رو برای فیلم Leo The Lost در سال ۱۹۶۹ برده.
فیلم یک بیوگرافی مصور از زندگی مارتین کاهیل( با بازی برندان گلیسون ) از دوران کودکی تا بزرگسالی و برخوردهای او با یک پلیس محلی در دوبلین، ند کنی( با بازی جان وویت ) است.
فیلم سعی کرده تا همزمان با نمایش وابستگی های عاطفی بین مارتین کاهیل و خانواده اش، تصویری از رفتارهای پلیس هم به نمایش بگذاره.
به نظر من بیشتر به یک نمایش هجوآمیز شبیه بود تا تصویری  واقعی از رفتارهای آدمها. ولی به هر صورت، من لذت بردم. هم از بازی خوب برندان گلیسون و هم از سوژه ی جالب فیلم.
ضمنا، فیلم هم ظاهرا ساخت آمریکا است. من فیلم رو از ماهواره دیدم، دقت نکردم که ساخت کجاست.

در من صدای جهانی شکفته است.

من راز عشق را،
در گوشه گوشه ی این خاک شرمگین
از لاله های گمشده ی پرطراوت و مست،
                             به نجوا شنیده ام.

بادی وزیده است
پر از بوی التهاب
و آن شعله های سرخ،
در امتداد حادثه ی تندر است
                              در سیاهی شب.

                                                                  عاشق .
پی نوشت:
-این پست هیچ توضیح اضافه ای ندارد. این را برای دل خودم نوشته ام، فارغ از هر کس و هر چیز.
- یک فیلم دیدم به اسم " ژنرال " با بازی بازیگر ناشناسی به اسم برندان گلیسون ( البته برای من ناشناس بود ). گمان کنم محصول ایرلند یا انگلستان بود. خیلی لذت بردم از دیدنش.
 سعی میکنم بگردم مشخصات کامل این فیلم رو پیدا کنم و در همین پی نوشت بگذارم.

آنجا نشسته ای
در قاب کوچک تصویر روبرو
من غرق موجهای تخیّل و آرزو.

آن تنگنای قرمز لب ها -
                 گلگون، پُر از ستاره های صدف وار -
همچون ترانه است
وقتی که خنده صدایی است
از ساز سبز نگاهت.

آن انحنای قامت موزون
چون نقش شاعرانه ی اسلیمی
                                  بر سازه های قدیمی
رقصی است در سکون،
یک رقص منسجم.

آنجا نشسته ای
در قاب کوچک تصویر روبرو...

                                                                     عاشق .
پی نوشت:
- گاهی تصاویر، راویان بی واسطه ی جریان زندگی اند. زندگی با همه ی خنده ها، شادی ها و دوست داشتن هایش.
- دارم به عکسها نگاه می کنم و پر میشوم از احساسی شبیه پا برهنه راه رفتن روی ماسه های کنار دریا و لمس قلقلک وار موجهای ناآرام .

موسیقی منجمد

آن نقطه های گرد
                    و روشن
                               و رنگین،
آوازهای کودکانه ی یخ بسته اند
در هزارتوی چشمانت
و شور شعله ی گرمی است
برای حادثه ی ذوب کوههای یخ.

نگاه تو
ترانه های سماع و شوریدگی من،
                            خواهد شد.

                                                                           عاشق .

پی نوشت:

- این جمعه حال و هوای من یه جوری بود که ضرورت نوشتن این پست ویژه نامه اجتناب ناپذیر بود. حس و حال ویژه، پست ویژه هم می طلبه.

- این ترانه ی عارف رو گوش میدم. زیباست:

انتظار تو، فقط مال منه

سهم من از تو افسوس

                            تو رو نداشتنه

...

همه تنهاییهامون، مال هم بود

هر چی با همدیگه بودیم

                       واسه من خیلی کم بود

....

دارم از عطش می میرم

ابر من کجا میباری

تن من خشکید و پوسید

تو به سبزه ها میباری....

در انتهای دیگر دنیا شب است.

شبهای انتظار آلود و ...
رقصهای خیالی تصویر-
                       از واژگان رد و بدل شده-
این فصل سرد و نیمساله ی برف اندود را
به اعتدال نجیبی می رساند
و دشتهای شیر رنگ شفق
از هر دو سوی آسمان سربی و سرخ
به ترانه ی طلوع خورشیدها
                                 مهمانمان می کند.

روز در زیر استوا آغاز شده است.

                                                                            عاشق .

پی نوشت:

- هر کس شفق قطبی را دیده، میدونه که شرابه های ارغوانی رنگ نوردر پهنه ی آسمان سایه روشن، واقعاً تماشایی است.

- دیروز(سه شنبه)، روز بدی نبود. علی القاعده این چهارشنبه نامه باید شکایت آمیز نباشه.

- شکایتی ندارم.

روزی آخر آفتابی می دمد
کز فروغش چشمها روشن شود

شعله ی داغ شعاعش خنجری
بر دل این شام بی روزن شود

دشت یخ از نور گرمی بخش او
سبزه پوش و تازه پیراهن شود

با نگاهش نقش زرین می کشد
شب ز دلتنگی تهی دامن شود

صبح بارد از شکاف آسمان
در جهان هنگامه ی بودن شود

هر شبم در فکر فردایی چنین
این امید، اسباب آسودن شود

                                                                     عاشق .
پی نوشت:
- برای رویایی که هر شب با من است و نامی که هر شب در خواب من جاری است.
- دارم فرهاد گوش می کنم:
با صدای بی صدا
مث یه کوه بلند
مث یه خواب کوتاه
                       یه مرد بود یه مرد...
شب با تابوت سیاه
نشست توی چشماش
خاموش شد ستاره
                      افتاد روی خاک...

پیش نوشت:
من نمی دونستم وبلاگم یکساله شده. بنده خدایی که اولین بار بود به من سر میزد، به یادم انداخت. چقدر بامزه شد قضیه، نه؟ تقارن ایام فرخنده ی تولد با حال و هوای نوشته، نشان از هارمونی ِ قر و قاطی ِ داخل و بیرون من دارد!!!

پی نوشت:
خٌرد شده ام با خاطره ی اولین روزهای بد شروع فاصله...

من با گلوله هایم

تو با عروسک زیبای یادگاری ات

در کوچه های

                 ساکت

                         روزهای آرامش

همپای کودکان خاطره ها مان

دنبال گردش همیشه ی خورشید

                                می دویم

شبهای بی ستاره ی ما

حتی میان این انتظار پوسیده

مهمان

       بی بهانه ی

                     لبخند

                           خواهد شد.

                                                                            عاشق .

پی نوشت:
- دور و بر ما به تیله میگن گلوله.
- یادم افتاد به روزایی که مشغول تیله بازی بودیم و گلوله های واقعی خودشون رو قاطی بازی ما کردن.