قرنطینه

امشب از این کوچه ها پر میکشم
نقشی از گلهای ِ پرپر می کشم

میروم آنسوتر از این جاده ها
تا بگویم قصه ام را با خدا

غربت ِ آیینه را از بر کنم
می روم سبزینه را باور کنم

میروم در ذهن شبنم جا شوم
باز در چشمان ِ تو پیدا شوم

میروم با سایه ام تنها شوم
باز هم در آینه معنا شوم

میروم تا گم شوم در بغض غم
یا بمیرم ، یا بگریم، دست ِ کم!!

     
                                                  عاشق .

خوشا ناز نگاهت را خریدن

برای دیدنت خلوت گزیدن

خوشا در صبح زیبای بهاری

تو را چون یاس باران خورده چیدن

خوشا در باغ سبز آرزوها

تو را در خواب یک آئینه دیدن

خوشا در کوچه های خلوت عشق

چو شبنم روی دستانت چکیدن

خوشا در رهگذاردرد وغربت

به کوی ِ آشنای ِ تو رسیدن

خوشا آهنگ ِ شیرین ِ محبت

در آغوش تو خوابیده ، شنیدن

خوشا شب با طلوع هر ستاره

به رویا نقشی ازچشم تو دیدن

                                                                   عاشق .

هرگز به عمر خویش قراری نیافتم

سرشار عشق بودم و یاری نیافتم

جز خون دل که خورده ام از جام زندگی

پیمانه ای  ز دست نگاری نیافتم

یک لحظه، ای خزان ز دلم پا بکش که من

عمرم تمام گشت و بهاری نیافتم

گفتم که از سرای تو دل برکنم ، ولی

دیدم که غیر حسرت و خواری نیافتم

ای دل دریغ و درد که من در کنار تو

جز های های ِ گریه و زاری ، نیافتم

                                                                  عاشق .

همین حسی که دارم ،

حتی وقتی از تو دورم

تلخ و بیمارم ،

                چقدر خوبه

همین بس که می دونم ،

خوب ِ خوبی ، خواب ِ خوابی

من که بیدارم ،

               چقدر خوبه

همین بغضی که دارم ،

همین ساز شکسته ،

دلیل ِ از تو مردن ، از تو رفتن

                                   تا تو برگشتن ،

                                     چقدر خوبه

همین اشکی که غلطید ،

همین دستی که لرزید ،

همین دردی که پیچید از غم ِ تو

                                 در صدای ِ من ،

                                    چقدر خوبه

چقدر خوبه که هستی ،

اگه حتی بد ِ بد ،

اگه حتی غریبه مثل سایه

                                  پا به پای ِ من ،

                                     چقدر خوبه

چه بی نوره ستاره ،

همین که تو بخندی ،

چه بی رنگه اقاقی پیش لبهات

                                   وقت ِ شکفتن ،

                                       چقدر خوبه

همین حرفی که کم شد ،

از لب ِ من تا ترانه

                     از تو پر باشه ،

                   چقدر خوبه ، چقدر خوبه

همین بطنی که گم شد ،

تا دوباره عاشقانه

                    از تو پر باشه ،

                   چقدر خوبه ، چقدر خوبه

                                                                           عاشق .

             رد پای ساقه ی وحشی

                    - روی برف و شن -

                               نمی ماند ،

              لیک رد پایت هست.

                       ٬

              تو مگر با ساق ِآهو میثاق بسته ای

              که در این شنزار

              رد پایت هست

                               اما ،

              قامت ِ زیبای با من آشنایت نیست.

                                                                       عاشق .